چون شعله های آذر گلهای نار

وقتیکه چون دو عارض و زلفین تو

در باغ گل همی شکفد صد هزار

هر شب همی درخشد در گلستان

وقتیکه چون موشح گردد زمین

وشی و پرنیان همه کوه و قفار

گردد ز چشم دیده و ران ناپدید