بیخی که شاخ دارد و بر شاخ بار

اندر دو چشم خویش زند خار و خسک

هر دشمنی که با تو کند چارچار

در هر دلی هوای تو بیخی زده ست

گیتی گرفت با تو امیرا سکون

دلها گرفت با تو امیرا قرار

و آن دل که رفته بود به جای دگر