راست گفتی هزیمتی سپهند

گرد او سرو رست سرتاسر

همه گمگشتگان همی گشتند

اندر آن دشت عاجز و مضطر

خسته و جسته و فکنده سپر

پیش خسرو، بتان آهو چشم

یک به یک را بدوختند جگر