فریش روی بدان خوبی و بدان گفتار

مرا به خدمت خسرو همی فرستد دوست

که گویدم که چنین بت مخواه و دوست مدار؟

به روی ماند گفتار خوب آن مهروی

بر من آن بت بازار نیکوان بشکست

کجا چنان بت باشد؟ که را بود بازار؟

گر او عزیزتر از دیده نیست در دل من