ازان عطا که به من داد اگر بمانده بدی

تهی نباشد روزی ز سائل و زوار

چه چیز دانم کرد و چه شکر دانم گفت

زمین چگونه کند شکر ابر بارانبار

به سیم ساده بر آوردمی در و دیوار

به وقت بازی، اندر سرای، کودک من

بسان خشت همی باز گسترد دینار