ز بسکه زاری کردم ز سروهای بلند

به یادگار دو زلفش مرا بگیر و بدار

چه گفت نرگس؟ گفت: ای ز چشم دلبر دور

غم دو چشمش بر چشمهای من بگمار

به گوشم آمد بانگ و خروش و ناله زار

مرا به درد دل آن سروها همی گفتند

که کاشکی دل تو یافتی به ما دو قرار