ز هنرهای ستوده که تو داری ز ملوک

گفت جود تو: رسیدی به نوا، بیش متاز

حلم را رحم تو گشته ست به هر خشم سبب

زیبد ای خسرو اگر سر بفرازی به فراز

علم را رای تو گشته ست به هر کار انباز

ناوک اندازی و زوبین فکن و سخت کمان

تیزتازی و کمندافکنی و چوگانباز