که دگرگون شدند و دیگرسان

چه فسون ساختند و باز چه رنگ

آسمان کبود و آب چو زنگ

به نهاد و به خوی و گونه و رنگ

آن شد از ابر همچو سینه غرم

وین شد از برگ همچو پشت پلنگ