سایه اندر فکند بر سر پیل آن یک نال

هیچ سایل نکند از تو سوالی که نه زود

سوی او سیمی تازان نشود پیش سوال

گر به نالی بر، تیغت بنگارند به موی

زیر آن سایه به آب اندر اگر برگذرد

همچنان خیش ز مه ریزه شود ماهی وال

مرغزاری که فسیله گه اسبان تو گشت