بست بر پای دوالی و بر او گشت وبال

تا خبر شد سوی سیمرغ که بازان ترا

از ادیمست به پای اندر بر بسته دوال

رشک آن را که به بازان تو مانند شود

وقت پروازش بر پای دوال اندر ماند

زان مر او را نتوان دید که بسته ستش بال

ای امیری که ترا دهر نپرورده قرین