آفتاب از سر من میل نگیرد به زوال

زیبد ار من به مدیح تو ملک فخر کنم

خاطر اندر خور وصف تو رسانم به کمال

کاندر آن روز که من مدح تو آغاز کنم

ملکا اسب تو و زر تو و خلعت تو

بنده را نزد اخلا بفزوده ست جلال

آن کمیت گهری را که تو دادی به رهی