یک روز گیتی گذاشت باید

در خانه، از عکس او در و بام

زان می که در شب ز عکس خامش

هر دم برآید ستاره بام

بی می نباید گذاشت ایام

از می چو کوهپاره شود دل

از می چو پولاد گردد اندام