من بمانم مدام و آنکه نهاد

که ترا سوی او بود فرجام

خویشتن را مده به باد که باد

ندهد مر ترا ز دور مقام

نام من زین قبل نهاد مدام

دست رامش به من شده ست قوی

کار شادی به من گرفته قوام