کس را به جهان چون پسر تو پسری نیست

از پای سماعیل پدید آمد زمزم

در چهره او روزبهی بود پدیدار

در ابر گرانبار پدیدار بود نم

آهو بچه کی باشد چون بچه ضیغم؟

شیران و بر از شیران چون تیغ بر آهیخت

باشند به چشمش همه با گور رمارم