می خوردن تو مدحت و آن دگران ذم

چون آتش سوزنده بیفروزد و آتش

آن یک رخ ساقی و دگر جام دمادم

می خور که ترا زیبد می خوردن و شادی

روی تو و رخسار بداندیش چو گل باد

آن تو ز می ، وان بداندیش تو از دم

دست تو به سیکی و به زلفی که ازو دست