برادران و رفیقان تو همه بنوا

به رنگ چون شبه کرده رخ چو نقره خام

مرا بگوی کز اینجا چگونه خواهی رفت

نه با تو توشه راه و نه چاکر و نه غلام

تو بینوا و به دست زمانه داده زمام

تو داده ای به ستم زر و سیم خویش به باد

تو کرده ای به ستم روز خویش ناپدرام