گفتا: که شاد و آنکه بدو شاد، شادمان

گفتم: چو بنگری به چه ماند، به دست میر

گفتا: به اژدها که گشاده کند دهان

گفتم: که شادمانه زیاد آن سر ملوک

گفتم: زمانه خاضع او باد سال و ماه

گفتا: خدای ناصر او باد جاودان