به زلف و عارض ساج سیاه و عاج سپید

عزیزتر بود از دل هزار بار و ز جان

بتی به دست کنم من ازین بتان بهار

به حسن پیشرو نیکوان ترکستان

به روی و بالا ماه تمام و سرو روان

به زلفش اندر تاب و به تابش اندر مشک

به جعدش اندر پیچ و به پیچش اندر بان