به من نموده، نشان دل مرا، به دهن

به رخ بهار و بهارش چو روضه رضوان

دهن چو غالیه دانی و سی ستاره خرد

به جای غالیه، اندر میان غالیه دان

به من نموده، خیال تن مرا، به میان

چو وقت باده بود باده گیر و باده گسار

چو وقت بوسه بود بوسه بخش و بوسه ستان