چه عبری و چه تازی و چه دهقان

هر آهی از دل من ده دوزخ

هر قطره ای ز چشمم صد طوفان

هر کس به عید خویش کند شادی

عید من آن نبود که تو دیدی

عید من اینک آمد با سلطان

آن عید کیست، آنکه بدو نازد