وز جاه تو رسیده به نام و نان

از تو حکیمتر نبود مردم

وز تو کریمتر نبود انسان

ای من ز دولت تو شده مردم

بگذاشتی مرا به لب جیلم

با چند پیل لاغر ناجولان

گفتی مرا که پیلان فربی کن