چون تیغ بر آهنجی از خون برود هین

پر پاره زر گردد جایی که خوری می

پرچشمه خون گردد جایی که کشی کین

چون جام به کف گیری از زر بشود قدر

شیران فکنی شرزه و پیلان فکنی مست

شیران به خدنگ افکنی و پیل به زوبین

پیل از تو چنان ترسد چون گودره از باز