سختم شگفت آید که تا چون شده ست

بت را پرستیدن نیارد شمن

با بردباری طبع او متفق

با نیکنامی جود او مقترن

چندان فضایل جمع در یک بدن

گر مایه فضلست بس کار نیست

فرزند فضلست آن چراغ زمن