بر ظن نیکو قصد کردم بدو

دیبا به تخت و رزمه و زر، به من

بس کس که او چون قصد وی کرد باز

با نهمت و با کام دل شد چو من

آزادگی کرد و وفا کرد ظن

روز نخستم خلعتی داد زرد

از جامه ای کن را ندانم ثمن