راه نیابد سوی او اهرمن

خانه او اهل خرد را مقر

مجلس او اهل ادب را وطن

هر که سوی خدمت او راست شد

خدمت او را چو درختی شناس

دولت و اقبال مر او را فنن

هر که بر او سایه فکند آن درخت