بر زده بر غیبه های آبگون برگستوان

آسمان چون سبز دریا و اختران بر روی او

همچو کشتیهای سیمین بر سر دریا روان

یا کواکبهای سیم از بهر آتش روز جنگ

گاه چون پاشیده برگ نسترن بر برگ بید

گه چو لولو ریخته بر روی کحلی پرنیان

من بیابانی به پیش اندر گرفته کاندرو