ور ز خشم تو سمومی بر وزد بر هندسان

ای به رزم اندر نبوده همچو تو اسفندیار

وی به بزم اندر نبوده همچو تو نوشیروان

گر ز جود تو نسیمی بگذرد بر زنگبار

هندوان را آتش رخشنده روید شاخ رمح

زنگیان را شوشه زرین برآید خیزران

تا ز روی بیدلان باشد نشان بر شنبلید