چو زرین درختی همه برگ و بارش

ازو حرکت طبع انسی و جانی

غم عاشقی ناچشیده ولیکن

خروشنده چون عاشق از ناتوانی

ز گوگرد سرخ و عقیق یمانی

چو از کهربا قبه ای برکشیده

زده بر سرش رایت کاویانی