باغیست بدین زینت آراسته از گل

کز گل چو بنا گوش تو گشته ست لب جوی

از مجلس ما مردم دو روی برون کن

پیش آر مل سرخ و برون کن گل دو روی

یکسو گل دو روی و دگر سو گل یکروی

تا این گل دو روی همی روی نماید

زین باغ برون رفتن ما را نبود روی