غلامانت را تاج نوشیروانی

به عز اندرون ملک تو بی نهایت

به ملک اندرون عز تو جاودانی

ترا عدل نوشیروانست و از تو

جز این یک قصیده که از من شنیدی

هزاران قصیده شنو مهرگانی