هزار آفرین باد بر تو ز ایزد

ازیرا که نه مرد روی و ریایی

ز تو داد نا یافته کس ندانم

ز سلطانی و شهری و روستایی

که تو درخور آفرین و ثنایی

بسا رنج و سختی که بر دل نهادی

از این تازه رویی، وزین خوش لقایی