ز هر بادی که برخیزد گلی با می به راز آید

ملک را در جهان هر روز جشنی باد و نوروزی

کنون در زیر هر گلبن قنینه در نماز آید

نبیند کس که از خنده دهان گل فراز آید

به چشم عاشق از می تابه می عمری دراز آید

به گوش آواز هر مرغی لطیف وطبعساز آید

به دست می ز شادی هر زمان ما را جواز آید