ملک یوسف کنون در کاخ خود چون رودزن خواند

به طرف باغ همدم با نگاری شوخ و شنگ آمد

بدین شایستگی جشنی بدین بایستگی روزی

ملک را در جهان هر روز جشنی باد و نوروزی

ندیمان را و خوبان را به نزد خویشتن خواند

می بیجاده گون خواهد بت سیمین ذقن خواند

بتی خواند که او را شاخ باغ نسترن خواند