چشم و چراغ مرا جائی ئشگرف و چه جا

رفتم به راه صفت دیدم به کوی صفا

جائی که هست فزون از کل کون و مکان

جائی که هست برون از وهم ما و شما

صحن سراچه او صحرای عشق شده