وز آه سوختگان عنبر بخار هوا

صحن سراچه او صحرای عشق شده

جان های خلق در او رسته به جای گیا

از اشک دلشدگان گوهر نثار زمین

دارندگان جمال از حسن او به حسد

بینندگان خیال از نور او به نوا

رفتم که حلقه زنم پنهان ز چشم رقیب