یا کوزه گر چه داند یاقوت را بها

بودیم گوهری به تو افتاده رایگان

نشناختی تو قیمت ما از سر جفا

بی دیده کی شناسد خورشید را هنر

ما را قضای بد به هوای تو درفکند

آری که هم قضای بلا باد بر قضا

ای کاش آتشی ز کنار اندر آمدی