زین سپس خال بتان بس حجرالاسود من

ساقی میکده به داند مقدار مرا

حجرالاسود نقد همگان را محک است

کم عیارم من از آن کرد محک خوار مرا

زمزم آنک خم و کعبه در خمار مرا

خانقه جای تو و خانه می جای من است

پیر سجاده تو را داده و زنار مرا