کاندر او تا اوست خصل بی دغائی برنخاست

کوس وحدت زن درین پیروزه گنبد کاندراو

از نوای کوس وحدت به نوائی برنخاست

درنورد از آه سرد این تخت نرد سبز را

میل در چشم امل کش تا نبیند در جهان

کز جهان تاریک تر زندان سرائی برنخاست

از امل بیمار دل را هیچ نگشاید از آنک