اندک سخنی زبانت را عذر

با عشق تو در میان نهاده است

تا نام تو بر زبان بیفتاد

دل مهر تو بر زبان نهاده است

از نیستی دهان نهاده است

نظاره قندز هلالت

موئی به هزار جان نهاده است