سرنای گم به بوده ماتم پدید نیست

ای دل به غم نشین که سلامت نهفته ماند

وی جم به ماتم آی که خاتم پدید نیست

دردا که چنگ عمر شد زا ساز و بدتر آنک

خاقانیا دمی که وبال حیات توست

در سینه کن به گور که همدم پدید نیست