گفتم مورز عشق بتان گرچه جور عشق

این درد تازه روی نگوئی چه نوبر است

شهری غریب دشمن و یاری غریب حسن

اینجا چه جای غم زدگان قلندر است

انصاف می دهم که ز انصاف خوش تر است

اینجا و در دمشق ترازوی عاشقی است

لاف از دمشق بس که ترازوت بی زر است