باز به منقار قهر، بال کبوتر گرفت

تاختن آورد هجر، تیغ بلا آخته

زحمت هستی ما، از ره ما برگرفت

شیر به چنگال عنف، گردن آهو شکست

صبر و دل و دین ما جمله ز ما بستند

روح مجرد بماند دامن دل برگرفت