بر پایت از سگان کیم من که سر نهم

چون زلف تو به لرزه فکنده سرآیمت

بر خاک نیم روی نهم پیش تو چو سگ

وانگه چو سگ به لابه بلاکش تر آیمت

پای سگان کوی تو بوسم گر آیمت

بینی ز اشک روی که چون پشت آینه

حلقه بگوش و غرق زر و گوهر آیمت