امید من ز خلق برین جاودانه بود

بر درگهم ز خیل ملایک بسی سپاه

عرش مجید ذات مرا آشیانه بود

هفت صد هزار سال به طاعت گذاشتم

در راه من نهاد ملک دام حکم خویش

آدم میان حلقه آن دام، دانه بود

آدم ز خاک بود و من از نور پاک او