کرد آنچه خواست آدم خاکی بهانه بود

گویند عالمان که نکردی تو سجده ای

نزدیک اهل معرفت این خود فسانه بود

می خواست او نشانه لعنت کند مرا

بر عرش بد نوشته که ملعون شود کسی

برد آن گمان به هرکس و برخود گمان نبود

خاقانیا تو تکیه به طاعات خود مکن