ز راه دستش اندر طشت زر کرد

مرا خون از رگ جان ریخت لیکن

ورا خون از رگ و بازو بدر کرد

به نوک غمزه هر خون کو ز من ریخت

تو گفتی روی خاقانی است آن طشت

که خون دیده بر وی رهگذر کرد