تسبیح در آویزد، زنار دراندازد

هر تار ز مژگانش تیری دگر اندازد

در جان شکند پیکان چون در جگر اندازد

کافر که رخش بیند با معجزه لعلش

دلها به خروش آید چون زلف برافشاند

جان ها به سجود آید چون پرده براندازد

در عرضگه عشقش فتنه سپه انگیزد