صد عمر به کار آید یک وعده او را

افغان چه توان کرد که داور نپذیرد

زرگونه من دارد و گر زر دهم او را

ننگ آیدش از گونه من زر نپذیرد

کس عمر ابد یک نفس اندر نپذیرد

از دیده به بالاش فرو بارم گوهر

آن سنگ دل افسوس که گوهر نپذیرد