می کن که دست شحنه به تو در نمی شود

هر دم به تیر غمزه بریزی هزار خون

وین طرفه تر، که تیر تو خود تر نمی شود

سلطان نیکوانی و بیداد می کنی

انصاف من ز تو که ستاند که در جهان

داور نماند کز تو به داور نمی شود

روزم فرو شد از غم و در کوی عشق تو