کو دست به خون من نیالاید

در کتم عدم هنوز موقوف است

آن سینه که سوزش تو را شاید

از هجر تو ایمنم چو می دانم

با خوی تو صورتم نمی بندد

کز عشق تو جز دریغ برناید

با دستان غم تو می سازم